Home » Blog » Totilas VS het huis,tuin en keukenpaard

Totilas VS het huis,tuin en keukenpaard

Ik schrijf deze blog voor iedereen die denkt dat hij of zij niet met een normaal paard de top kan bereiken. Ik neem jullie mee in mijn verhaal van mijn paard Tessa. Mijn allereerste sportpaard! Lang dacht ik dat het in de dressuur sport alleen maar om het beste paard ging. In de lagere klassen had ik nog een kans op winnen, maar zodra ik het zz-licht in kwam voelde ik mij toch heel klein op mijn huis, tuin en keuken paard.

Vanaf het B tot het Z heeft Tessa mij alles geleerd. Tessa had zelf al M1 gelopen en ik kwam van mijn koudbloed pony dus het was een echte leermeester voor mij. Al kreeg ik de eerste 2 jaar vooral lessen in het hebben van geduld, hoe om te gaan met een ultra sensibel paard, hoe goed te blijven zitten als je paard steigert en waarom doet dit paard allemaal zijgangen terwijl ik geen hulpen geef. Dankzij goede instructie kwam ik daaruit! We lesten soms wel 3 keer per week.

Tessa is spring gefokt, maar heeft wat nare ervaringen gehad in het springen waardoor zij voor de wedstrijd sport te onzeker was geworden. Ik besloot te accepteren dat ik geen springruiter zou worden en door te gaan met dressuur, ondanks dat mijn ambities altijd bij het springen en crossen hadden gelegen. Tessa en ik reden iedere maand wedstrijd en zelfs op de grotere wedstrijden konden we in de klassen B t/m M2 vaak wel winnen. Ik was iedere keer verbaasd want er reden veel betere paarden mee en er waren veel ruiters met een eigen vrachtwagen of een KEP cap. Het slaat eigenlijk nergens op dat je hersens aan de haal gaan met de gedachte dat je een KEP cap nodig hebt om goed te kunnen rijden, maar de status van deze spullen benauwde mij altijd.

Toen we in het Z1 kwamen was ik heel onzeker, maar eigenlijk vlogen we daar door heen. Ik kon het aardig bij houden tussen de Totilas dressuur toppers met mijn huis-, tuin- en keuken paard. Toen was het tijd om de vliegende wissels te leren en dat was een lange rit die ik moest vol houden. Het heeft ons 3 jaar gekost om vliegende wissels te leren. Ook andere mensen,betere ruiters, kregen het niet voor elkaar met Tessa. Uiteindelijk is het ons gelukt, maar ik moet zeggen dat het in de proeven nog steeds een ramp is om zoveel wissels te moeten springen en dat is zeker ons verbeterpunt. We blijven oefenen!

Afgelopen weekend reed ik mee op de Oud-Beijerlandse dagen. 4 dagen wedstrijd rijden, hartstikke leuk natuurlijk! Op dag 1 reed ik met een Totilas paard welke niet in mijn eigendom is. Ik reed een goede proef en ik dacht WAUW, zo voelt het nou om op een totilas paard te zitten. De 2e proef ging iets minder want het was de eerste wedstrijd voor dit paard dus hij was mentaal ook moe geworden van alle spanning. Ik reed in de eerste proef een score van 179 punten. Ik was verbaasd. Hoe kon ik nou met een totilas paard deze score rijden? De tweede proef hadden we een score van 202 met een tweede plaats uit de 17 ruiters.. Ondanks deze proef veel slordiger was. De dag erna reden we score van 199 met een 3e plaat en 214,5!!!!! een eerste plaats. De eerste score kon ik nog steeds niet plaatsen. Maar dit totilas paard, kwam ook van ver en heeft flink zijn best gedaan om in z’n korte tijd te verbeteren en ondanks het paard veel kwaliteit heeft moet je dit toch zelf ook eruit kunnen rijden.

De 3e dag deed ik mee met de kür op muziek. De voorbereidingen van mij en Tessa waren niet optimaal. Ik heb Tessa laten insemineren en ze was erg gespannen geworden daarvan. Ook had ze een aantal dagen op de kliniek gestaan om haar te insemineren dus ik had haar de rust en tijd gegeven die ze nodig had om te herstellen. Daarna ben ik alleen maar bezig geweest om haar weer op de rit te krijgen. Ze was zwaar vermagerd na haar logeer partij op de kliniek doordat ze van de stress niet at. Tessa is een echte huismus. Na behandelingen en aquatrainingen zag het er weer positief uit dus ik besloot maar mee te doen en wel te zien wat we er van bakte.

De kür reed ik echt bagger. Ik legde me zelf veel te veel druk op, omdat ik alle Totilas paarden weer in de ring zag lopen maar ook omdat ik wist dat mijn voorbereiding niet optimaal was en voor dit niveau mogen Tessa en ik geen fouten maken willen we 60 procent halen. Ook was Tessa vanaf september al niet meer mee geweest op wedstrijd en had daardoor ook spanning. We hadden een aantal fouten en we hebben totaal niet laten zien wat we konden, maar we hebben genoten omdat we dit weer samen hebben kunnen doen.

De 4de dus laatste dag mocht Tessa weer mee voor 2 ZZ-licht proeven. Ik had me zelf al voorgenomen om af te groeten als het niet ging of de 2e proef niet te starten. Met losrijden kreeg ik het niet voor elkaar om haar te laten ontspannen en in mijn hoofd ging er weer van alles rond wat fout kon gaan. Dus je raad het al in de 1e proef ging er ook van alles fout. Ondanks dat hadden we een score van 207,5 wat nog vrij netjes is. In het zz-licht moet je 210 punten halen voor een winstpunt. De tweede proef heb ik toch gereden want Tessa had nog genoeg energie en achteraf ben ik blij dat ik dat gedaan had. Ondanks dat de pirouettes niet klein genoeg waren, een aantal wissels mislukte, en ik naar mijn idee continue te veel spanning had reden we nog een score van 211 punten. Dit betekend een winstpunt!!!!

Trotser kon ik niet zijn, want ondanks al die fouten had ik ook op veel onderdelen een 7 gehad. Die hadden mijn ‘mislukte’ onderdelen opgehaald. De perfectionist in mij had dus alleen de slechte onderdelen onthouden en vergat gewoon dat er ook redelijke stukken tussen zaten.

Ik weet dat ik geen 70 procent ga rijden, maar dat maakt het voor mij niet minder leuk om te starten. Iedere prestatie en iedere winstpunt die ik zal halen met mijn huis-, tuin- en keukenpaard, is er weer 1 dichter naar de top. Ondanks dat het heel leuk was om een totilas paard te kunnen rijden en ik ook zeer trots ben op de prestaties van dit paard en dankbaar ben dat ik het paard mag rijden, blijft het voor mij de leukste uitdaging om die 60 procent te halen met mijn kleine springpaard.

Dus iedereen met een huis-, tuin- en keukenpaard, zadel op, train hard, maar geniet nog meer!

En als je ooit de mogelijkheid krijgt om een totilas paard te kunnen rijden, denk niet dat het van zelf gaat want ieder paard heeft een ruiter nodig om het proefje te kunnen rijden!